W pierwszym odcinku Akademii Atmosfery naświetlam kwestie związane z redukowaniem poziomu ryzyka w spadochroniarstwie.
Zaczynam od zdefiniowania różnicy pomiędzy tymi pojęciami, co prowadzi do jasnych wniosków, że naszą wiedzą, świadomością istnienia ryzyka, naszym treningiem i stosowaniem procedur - wpływamy na zmniejszenie prawdopodobieństwa odniesienia urazów podczas uprawiania spadochroniarstwa.
Niebezpieczeństwo i ryzyko w spadochroniarstwie.
Niebezpieczeństwo to stan, lub właściwość danego procesu, zjawiska lub przedmiotu bez uwzględnienia prawdopodobieństwa i siły skutków jakie może spowodować.
Rekin w oceanie, napięcie sieciowe w gniazdku, podniesienie kogoś na jakąś wysokość (energia potencjalna), rozpędzenie do jakiejś prędkości (energia kinetyczna), obecność zbiornika wodnego, pola minowego itp
Ryzyko to prawdopodobieństwo wystąpienia negatywnego skutku wynikającego z jakiegoś niebezpieczeństwa. Można też przyjąć definicję, że jest to iloczyn prawdopodobieństwa i siły negatywnego skutku. Czyli im bardziej prawdopodobne tym ryzyko większe, im bardziej zabójcze tym ryzyko też większe.
Raczej nie można wyeliminować niebezpieczeństwa i zdecydowanie można pracować nad zmniejszeniem ryzyka.
W spadochroniarstwie niebezpieczeństwo to przede wszystkim:
- Podnoszenie i podniesienie na dużą wysokość a w efekcie spadania lub lotu rozpędzenie do dużej prędkościNieprawidłowe zadziałanie sprzętu (samolot, spadochron, wysokościomierz itp)
- Obecność innych przedmiotów i skoczków mogących gwałtownie zmienić daną prędkość
- Obecność zbiorników wodnych i innych obiektów o większym niebezpieczeństwie kontaktu niż płaska, pozioma, trawiasta powierzchnia
- Niektóre zjawiska atmosferyczne
- Niewystarczająca odporność psychiczna w kontakcie ze stresem oraz inne ograniczenia osobnicze
- Nieobiektywne postrzeganie rzeczywistości (niewiedza, brak treningu, przeszacowanie umiejętności, zły dobór sprzętu, obecność innych skoczków, relacje międzyludzkie, problemy zewnętrzne - praca, miłość)
- Brak lub obniżony poziom procedur bezpieczeństwa
Ryzyko w podziale na etapy szkolenia.
- Pierwszy kontakt - obniżone ryzyko przy zachowanej opiece i procedurach. Statystka tandemowa 1/0,5mln vs 1/100-150k. AFF: Doprecyzowany i dopasowany plan. Pogoda, zmęczenie, proporcjonalnie dobrany trening i omówienia postępów. Uszanowanie autorytetu. Niepewność początkującego i nastawienie priorytetowe na ostrożność i przetrwanie.
- Pierwsza licencja - podwyższone ryzyko przy braku zewnętrznego nadzoru. Brak świadomości niewiedzy. Szczyt krzywej efektu Dunninga-Krugera, zagrożenie wspólnej zabawy z innymi początkującymi. Zły dobór sprzętu, zła ocena warunków pogodowych, zła ocena własnego zmęczenia, presja zewnętrzna - organizacyjna / wewnętrzna, ambicjonalna
- Wypadek lub obserwacja wypadku - podwyższenie ryzyka. Wzrost świadomości konsekwencji i możliwe odniesienie do siebie
- Nabywanie doświadczenia - w zależności od tempa i jakości wzrost lub spadek ryzyka
Poziom ryzyka w sportach lotniczych
- Extra BASE, Speedflying 1000-2000 mikromort
- Wysokie ryzyko:Paralotniarstwo, Lotniarstwo, Akrobacja samolotowa
- Umiarkowane: spadochroniarstwo, wiatrakowce 8-10
- Małe: szybownictwo, samoloty ULM i GA, baloniarstwo
niebezpieczeństwo (grawitacja i upadek z wysokości) jest we wszystkich tych sportach identyczne i śmiertelne. O ryzyku decyduje wyłącznie prędkość, obecność sztywnej konstrukcji wokół pilota oraz czas, jaki pilot ma na reakcję od momentu wystąpienia problemu do uderzenia w ziemię.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz